Landschapslamp

Wit PLA van iets meer dan een millimeter dik laat licht door. De vraag achter deze lamp was of je met dat ene gegeven een landschap kan maken: geen kap rond een lichtbron, maar een rij doorsneden die zelf oplicht.

Het ontwerp. De lamp telt 24 platen van 1,2 mm dik, om de 4 mm achter elkaar. Elke plaat is een doorsnede van hetzelfde landschap en is lager dan de plaat erachter. Samen tekenen de bovenranden twee heuvels met een dal dat van voor naar achter opschuift. Aan de uiteinden duikt elke plaat 3 mm onder de rand van de voet, zodat nergens een rechte kant uitsteekt. De voet heeft horizontale groeven om de 3,83 mm en een rand die naar achteren 23 mm klimt. Een witte binnenbak houdt de platen in gleuven en dient als lichtkamer.

Wat het moeilijk maakt. De voet had in de tweede versie een naar binnen geplooide onderkant die steunmateriaal nodig had. In versie drie bestaat hij daarom uit twee delen: een bodemplaat die ondersteboven wordt geprint en een ring. Zes stukjes filament van 1,75 mm dienen als pennen om ze uit te lijnen, daarna worden ze gelijmd. De naad zit in de onderste groef. De plafonds van de groeven hellen onder 45 graden, zodat ook de ring zonder steun kan. Elke plaat heeft een inkeping in haar voet die per plaat 0,45 mm opschuift: in de juiste volgorde vormen de inkepingen één schuine lijn. Wie ooit 24 bijna identieke platen heeft laten vallen, begrijpt waarom.

De stand van zaken. De printbestanden zijn klaar: 27 onderdelen op 13 printplaten, volgens de slicer 13 uur printen en ongeveer 553 g filament. Geprint en nagemeten is de lamp nog niet. De speling van 0,15 mm per kant in de gleuven en de hoeveelheid licht door 1,2 mm ivoorwit zijn dus aannames tot de eerste print er staat. De beelden zijn renders.

Het ontwerp toont wat op maat kan: veel onderdelen, twee materialen en geen steunmateriaal. Wil je iets gelijkaardigs, vraag dan een offerte aan.